Debaty sejmoweXVI Kadencja

Interpelacja w sprawie niezaliczania opłaty produktowej do kosztów uzyskania przychodów

   Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (DzU z 2001 r. nr 63, poz. 639) określa obowiązki importerów oraz wytwórców produktów związane z wprowadzeniem na rynek krajowy produktów w opakowaniach (określonych w załącznikach nr 1-3 do ustawy) oraz określa zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej i opłaty depozytowej. W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy przedsiębiorca ma obowiązek zapewnienia odzysku, a w szczególności recyclingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych. W ustawie zostały zawarte odpowiednie limity, jakie przedsiębiorca obowiązany jest uzyskać. Otóż do 31 grudnia 2007 r. powinien on osiągnąć docelowy poziom odzysku i recyclingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych, co najmniej w wysokości określonej w załączniku nr 4 do tejże ustawy obowiązek ten może realizować przedsiębiorca samodzielnie lub za pośrednictwem organizacji odzysku na podstawie umowy.    Art. 12 określa zasady rozliczenia wykonania obowiązku wynikającego z ww. ustawy oraz skutki jego niewykonania, zgodnie z którym:    1) rozliczenie wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 3, następuje na koniec roku kalendarzowego,    2) przedsiębiorca albo organizacja, którzy nie wykonali obowiązku, o którym mowa w art. 3, są obowiązani w takiej sytuacji do wpłacania opłaty produktowej, obliczanej oddzielnie w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu: odzysku, recyclingu.    Do tej chwili przedstawiciele Ministerstwa Środowiska, jak i eksperci tłumaczyli, że w myśl obowiązujących od 1 stycznia 2000 r. przepisów w. ustawy przedsiębiorcy wprowadzający na rodzimy rynek towary w opakowaniach mają do wyboru trzy możliwości wypełnienia obowiązku recyclingu:    - samodzielne przekazanie odpowiedniej ilości odpadów firmie zajmującej się przetwarzaniem odpadów,    - scedowanie obowiązku na organizację odzysku,    - wpłacenie do urzędu marszałkowskiego opłaty produktowej.    Byli zdania, iż jest to nowy rodzaj podatku, podobny do opłat za korzystanie ze środowiska, których wydatki ponoszone z tego tytułu mogą sobie wliczyć w koszty. Tymczasem z interpretacji Ministerstwa Finansów wynika, iż opłata produktowa wnoszona do urzędu marszałkowskiego jest traktowana jako kara i nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów.    W związku z powyższym uprzejmie proszę pana ministra o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:    1. Czy pan minister podziela obawy przedsiębiorców, iż interpretacja przepisów powyższej ustawy według Ministerstwa Finansów powołującej się na postanowienia art. 16 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (DzU z 2000 r. nr 54, poz. 654, ze zm.) oraz art. 23 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (DzU z 2000 r. nr 14, poz. 176, ze zm.), mówiących o niezaliczeniu opłaty produktowej do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym wymusi na nich nie tylko wybór organizacji odzysku (zamiast wpłacania opłat marszałkowi województwa), co podniesie ich koszty finansowania, ale w konsekwencji może doprowadzić ich do powolnej upadłości lub likwidacji?    2. Czy pan minister potwierdza opinie organizacji odzysku, iż powyższa interpretacja Ministerstwa Finansów odnośnie do opłaty produktowej niekwalifikującej jej do kosztów uzyskania przychodów doprowadzi je do gromadzenia nadmiernej ilości zapasów nieprzetworzonych odpadów opakowaniowych, przez co ich działalność stanie się mniej opłacalna i bardziej ryzykowna?    3. Czy pan minister zamierza podjąć jakiekolwiek kroki zmierzające do rozwiązania powyższej kwestii?    Z poważaniem    Poseł Renata Szynalska    Kalisz, dnia 27 marca 2002 r.