Debaty sejmoweXVI Kadencja

Interpelacja w sprawie organizacji sportu wyczynowego w Wojsku Polskim

   Szanowny Panie Ministrze! Decyzja ministra obrony narodowej nr 155/MON z 18 lipca 2001 r. spowodowała w praktyce likwidację sportu wyczynowego w Wojsku Polskim.    Wojskowe ośrodki szkolenia sportowego stanowiły istotne ogniwo w systemie szkolenia wojska.    Po likwidacji ośrodków przekazanie ich zadań wojskowym klubom sportowym jako stowarzyszeniom kultury fizycznej jest rozwiązaniem mało skutecznym i ryzykownym zarówno pod względem szkoleniowym, jak i finansowym, niemającym uzasadnienia w aktualnych przepisach dotyczących instytucji budżetowych i pozabudżetowych (w tym WKS).    Uwzględniając specyfikę wojskowego sportu wyczynowego, trudno będzie ˝narzucić˝ klubom sportowym szkolenie specjalistyczne w typowo wojskowych konkurencjach i dyscyplinach funkcjonujących w systemie zawodów CISM. W większości różnią się one zdecydowanie od tradycyjnych dyscyplin sportowych uprawianych w klubach.    Ich uprawianie wymaga też specyficznego sprzętu, którego nie posiadają kluby sportowe.    Poza tym szkolenie żołnierzy-zawodników (reprezentantów Wojska Polskiego) wymaga ciągłego wieloletniego procesu, a traktowanie szkolenia wybiórczo i akcyjnie nie przyniesie pożądanego efektu w postaci zadowalających wyników w rywalizacji w ramach CISM. A ta rywalizacja jest najważniejsza i daje obraz wobec innych armii wyszkolenia polskich żołnierzy.    Ze względu na obecny system finansowania wojskowe kluby sportowe nie są w stanie przyjąć choćby części zwolnionej kadry szkoleniowej (pracowników wojska, żołnierzy i zawodników).    Wprowadzając reformę sportu wyczynowego w wojsku, nie można kierować się wyłącznie korzyściami finansowymi. Sport wyczynowy z natury wymaga dotacji. Dotychczasowa działalność sportowa w Wojsku Polskim dowodzi, że była ona skuteczna i prowadzona w sposób przemyślany i celowy. Rozwijano przede wszystkim te dyscypliny, które są najbardziej potrzebne dla sił zbrojnych.    Właśnie dla tych potrzeb tworzono odpowiednie warunki. Potwierdzeniem trafności tego systemu są osiągane wyniki sportowe i wizerunek Wojska Polskiego w Międzynarodowej Radzie Sportu Wojskowego (CISM).    W związku z powyższym proponuję rozważenie możliwości powołania nowej struktury organizacyjnej przejmującej część zadań zlikwidowanych WOSS i zapewniającej funkcjonowanie sportu wyczynowego w wojsku w zakresie uzależnionym od obecnych potrzeb wewnętrznych i międzynarodowych. Struktura organizacyjna zbiorcza   Obecnie Propozycja 1 2 3 Oficerowie starsi STE: ppłk/płk 1 0 STE: ppłk 3 0 STE: mjr/ppłk 6 0 STE: mjr 0 1 STE: kpt./mjr 5 0 Razem oficerowie starsi 15 1 Oficerowie młodsi STE: kpt. 0 1 STE: por./kpt. 2 0 STE: por. 0 8 Razem oficerowie młodsi 2 9 Chorążowie 18 7 Podoficerowie zawodowi 20 19 Razem kadra zawodowa 57 36 Podoficerowie służby zasadniczej 0 0 Marynarze 8 5 Razem żołnierze służby zasadniczej 8 5 Ogółem wojskowe 63 41 Etat cywilny 1 4 Etat cywilno-wojskowy(STE: ppłk) 1 0    Struktura ta oparta jest przede wszystkim na żołnierzach kontraktowych, szczególnie wśród zawodników i trenerów.    Centrum Szkolenia Sportowego podlegałoby szefowi szkolenia rodzaju sił zbrojnych.    Do głównych zadań należałoby:    - prowadzenie szkolenia wyczynowego w wybranych dyscyplinach sportu;    - prowadzenie działalności metodyczno-szkoleniowej na rzecz wybranych specjalności sportowych przydatnych dla wojska, podwyższanie kwalifikacji zawodowych kadry trenersko-instruktorskiej oraz organizatorów sportu w jednostkach wojskowych;    - organizowanie mistrzostw RSZ i Wojska Polskiego w wybranych dyscyplinach sportu powszechnego;    - prowadzenie zajęć szkoleniowych dla kadry i żołnierzy;    - umożliwienie odbycia zasadniczej służby wojskowej czołowym sportowcom Polski z możliwością treningu sportowego i startu w zawodach;    - wspólnie z wojskowymi klubami sportowymi organizowanie zawodów i imprez sportowych, w szczególności ujętych w planach Międzynarodowej Rady Sportu Wojskowego (CISM);    - udostępnianie obiektów młodzieży, której część w przyszłości trafi do coraz bardziej profesjonalnej armii stawiającej przed poborowymi wysokie wymagania, a odpowiednio wysoka sprawność fizyczna stanowi jeden z wiodących czynników;    - organizowanie imprez o charakterze sportowo-rekreacyjnym dla kadry zawodowej garnizonu oraz ich rodzin.    Takich zadań nie przyjmie żaden klub sportowy ze względu m.in. na brak środków na ten cel, a wątpić należy, czy otrzyma je z dotacji MON.    To, a także uczestnictwo w przedsięwzięciach organizowanych pod patronatem CISM leżą w zasadzie w interesie resortu obrony narodowej.    Aby to było możliwe, żołnierzy-zawodników należy szkolić w CSS. Nikt inny, żadna inna organizacja (stowarzyszenie, związki itd.) nie wykona za wojsko ww. zadań.    Zarządzanie działalnością sportu wyczynowego w wojsku powinno spoczywać na instytucji centralnej, np. na Sztabie Generalnym, który koordynowałby i określał główne zadania i kierunki działalności centrów szkolenia sportowego funkcjonujących przy rodzajach sił zbrojnych.    Finansowanie realizacji zadań, w tym szczególnie wynikających z przynależności do CISM (koszty pobytu, diety, podróż, środki na przygotowanie, starty w zawodach itp.) powinno następować z budżetu MON i stanowić zarazem odrębną podziałkę.    Niniejsze propozycje wynikają z mych spotkań w Wojsku Polskim, z doświadczeń ostatnich lat, a także troski o zachowanie osiągniętych wyników i potencjału sportowego Wojska Polskiego.    W związku z tym zapytuję pana ministra, czy:    - proponowany model funkcjonowania sportu w Wojsku Polskim nie jest lepszym rozwiązaniem niż zawarty w decyzji ministra obrony narodowej nr 155/MON z 18 lipca 2001 r.?    - zamierza pan minister dokonać zmian, a jeśli tak, to w jakim zakresie?    Z wyrazami szacunku    Posłowie Jan Sieńko    i Jacek Kasprzyk    Słupsk, dnia 11 stycznia 2002 r.